حکایت کشف نفوذ کلام

ساعتی بعد مستخدم آمد که جوان را که سخت در فکر تمرین غریبی بود که دولتمند به او داده بود و چنین می‌نمود که اصلاً زمان سپری نشده است، با خود ببرد.

مستخدم توضیح داد که دولتمند در باغ منتظر اوست، و در سکوت او را همراهی کرد. میزبانش بر نیمکتی نشسته بود و به گل سرخی که تازه چیده شده بود به دقت می‌نگریست. وقتی صدای نزدیک شدن گام‌های جوان را شنید، سر بلند کرد. به راستی تابناک بود و تقریباً در حال وجد می‌نمود.

دولتمند از جوان خواست به اتاقش برود و دفترچه‌ای را که روی میز تحریر گذاشته بود بیاورد. جوان به اتاقش بازگشت، اما نامه‌ای را یافت که ظاهراً خطاب به او بود، اگرچه نامش بر روی آن نوشته نشده بود: نامه‌ای به دولتمند جوان.

نامه را گشود. فقط با قلم قرمز یک کلمه نوشته بود: خدانگهدار. و امضا شده بود: دولتمند آنی.

دل جوان چون پروانه‌ای مجنون شروع کرد به پرپر زدن. در آن دم از پشت سرش صدای عجیبی شنید. برگشت و کامپیوتری دید که پیش از آن متوجهش نشده بود. چاپ‌گر آن با سرعتی هرچه تمامتر کلماتی را بیرون می‌فرستاد. تماماً تکرار یک جمله بود:

جوان در وحشت به سوی در دوید، اما قفل بود. از پنجره فریاد زد، اما کسی پاسخ نداد. تلفن را برداشت و با پلیس تماس گرفت، اما خط اشغال بود. متوجه شد شماره‌ای که می‌گیرد، شمارهٔ خودش است!

ناگهان در باز شد و مردی با کت و کلا‌ه سیاه وارد شد. جوان فکر کرد قاتل است، اما آن مرد دولتمند بود که با لباس مبدل آمده بود.