حکایت لحظه‌ای که هر یک به راه خود می‌رود

وصیت‌نامهٔ خارق‌العاده:

• "این‌ها آخرین درخواست‌های منند. همه کتاب‌های کتابخانه‌ام را برای تو می‌گذارم."
• "بعضی معتقدند که کتاب‌ها یکسر بی‌ارزشند. بر این اعتقادند که خودشان جهان را باز می‌سازند. و چون از دانشی که در کتاب‌ها یافت می‌شود بهره‌ی نبرده‌اند، وقت و ثروت هنگفتی را به هدر می‌دهند."
• "از سوی دیگر، به تلهٔ اعتماد به هر آنچه کتاب‌ها می‌گویند نیفت. نگذار آنان که پیش از تو آمده‌اند به جای تو بیندیشند. فقط چیزی را نگاه دار که فراسوی گذر زمان است."

اندیشهٔ جوان:

• آیا از لحظهٔ دقیق مرگش خبر داشت؟
• آیا لحظهٔ عزیمتش را برگزیده بود و فقط اراده کرد تا بمیرد؟
• این رازی بود که دولتمند همراه خود برده بود.

• ۱. میراث معنوی: دولتمند آنی، تمام دانش و تجربهٔ خود را به جوان سپرد. بزرگترین ارث، دانایی و فرزانگی است.
• ۲. وفای به عهد: جوان به قول خود عمل کرد و اسرار را با دیگران تسهیم نمود. دانش وقتی ارزش دارد که به اشتراک گذاشته شود.
• ۳. پایان و آغاز: مرگ دولتمند، پایان یک سفر و آغاز سفر دیگری برای جوان بود. هر پایانی، آغازی نو است.